Zespół Pieśni i Tańca "Elegia"


 Historia | Kalendarium | Członkowie | Dzisiaj


Historia

    Zespół powstał w 1942 roku z inicjatywy miejscowego nauczyciela, rozmiłowanego w śpiewie i tańcu, świetnego organizatora, ogarniętego społeczną pasją działania - Stanisława Kalety. Współzałożycielem był również Jan Blak, znany z pracy kulturalnej jeszcze w latach międzywojennych. Cała jego rodzina dzięki dużym zdolnościom muzycznym i kształceniu w tym kierunku podnosiła niewątpliwie poziom artystyczny zespołu.

     Niełatwo układały się dzieje "Elegii". Nie było gdzie odbywać prób. Często ćwiczono w mieszkaniach prywatnych, najczęściej u kierownika Stanisława Kalety, później w remizie strażackiej, przy kilkustopniowym mrozie, bez jakichkolwiek urządzeń do ogrzewania, czasem w kaplicy ze względu na fisharmonię. Tańce ćwiczono zwykle w starej szopie, w której była podłoga i to decydowało o odbywaniu tam prób. Latem urządzano je na wolnym powietrzu. Nadawał się do tego utwardzony plac obok szkoły lub inne obszerniejsze podwórko. Ciągle dawały znać o sobie niedostatki i kłopoty. Stroje szyli sobie członkowie zespołu sami, wykorzystując do tych celów rodzimych krawców. Śpiewano i tańczono w konspiracji przy stojących na czatach strażach. I tak przetrwano okupacyjne lata.
   Gdy już po wyzwoleniu utworzona grupa taneczna zespoliła się w jedną całość z chórem, przyjęła się dla całości nazwa: Zespół Pieśni i Tańca ,,Elegia". Przyniósł on Rudnikowi niemało sławy. Wysunął się szybko na czoło amatorskiego ruchu artystycznego w województwie krakowskim. Reprezentował wieś i gminę, powiat myślenicki, województwo krakowskie na wielu uroczystościach i obchodach o krajowym znaczeniu. Uczestniczył w programie artystycznym niemal wszystkich centralnych dożynek. Później, dzięki kultywowaniu rodzimych tradycji, obrzędów i zwyczajów ludowych, regionalnego folkloru i wysokiego poziomu artystycznego, reprezentował nasz region na wielu występach za granicą.

Stanisław Kaleta - założyciel i długoletni kierownik zespołu

Stanisław Stręk - długoletni prezes "Elegii"

   Pierwsze miesiące i lata po wyzwoleniu, aczkolwiek przebiegały już w atmosferze wolności, charakteryzowały się tym, że zespół chciały wchłonąć liczne organizacje młodzieżowe jako swoją sekcję. Usiłowano więc zachować samodzielność i odrębność. W tej sytuacji kierownik Kaleta oparł się chwilowo Teatrów Związek Teatrów i Chórów Ludowych w Krakowie, gdzie mógł liczyć na pomoc metodyczną, repertuarową i organizacyjną. Związek jednak rychło zawiesił działalność i wówczas zwrócono się o pomoc do prof. Czesława Kozietulskiego z Krakowa, który bezinteresownie służył uwagami, użyczał opracowań muzycznych. Opiniował ludowe melodie opracowane przez Stanisława Kaletę, a żona profesora pomagała w doborze tekstów i komponowaniu melodii.
   Zespół nie dostawał żadnych dotacji na początku swojego istnienia w okresie powojennym, nie miał strojów. Nawet brakowało stałego lokalu, nadającego się na próby, ale jednak odbywały się one regularnie, przede wszystkim w szkole. Sala w remizie strażackiej nadawała się do rozbiórki. W tych warunkach życzliwość i poparcie kierownika szkoły Tadeusza Szybowskiego jak też jego następcy Jana Kochana bardzo ułatwiła rozwój i pracę zespołu. Izb prywatnych do odbywania prób użyczali także inni, m.in. rzeźbiarz ludowy Franciszek Bargieł. Pozostały po nim pojedyncze rzeźby i kompozycje przedstawiające osoby z jego otoczenia, wiejskie zwyczaje, a także rzeźby o motywach historycznych i religijnych. Jego sztuka była uzupełnieniem repertuaru zespołu, sięgającego po pieśni rudnickie lub najbliższej okolicy, polskie pieśni patriotyczne i innych narodów.

   Od wiosny 1949 roku pracę kulturalnooświatową na wsi przejął Związek Samopomocy Chłopskiej z Zarządem Wojewódzkim, dysponujący poradnią metodyczną, oddziałem strojów regionalnych i rekwizytów teatralnych. W zarządach powiatowych zaangażowano instruktorów kulturalno-oświatowych. Zespół z Rudnika został zarejestrowany w Związku SCh w Myślenicach i do 1957 roku korzystał z opieki i pomocy jego pracowników, najczęściej instruktora Tadeusza Syrka. Od tego czasu poparcia udzielał Zarząd Wojewódzki Kółek Rolniczych w Krakowie z prezesem Cabajem na czele. Wydział Kultury Wojewódzkiej Rady Narodowej w dowód uznania dla poziomu artystycznego przydzielił instrumenty muzyczne dla kapeli "Elegii". Szczególnym poparciem i zainteresowaniem darzył rudniczan Zbigniew Soja, profesor muzyki, z Wojewódzkiego Wydziału Kultury. Dużej pomocy udzieliła zespołowi Janina Kałużna, kierująca sprawami kultury w Powiatowej Radzie Narodowej w Myślenicach. W przygotowaniu układów tanecznych pomagała Janina Kalicińska z poradni metodycznej przy Związku Samopomocy Chłopskiej w Krakowie.

   Wszystkie te fakty w przybliżeniu i tylko pobieżnie naświetlają, jakie instytucje, organizacje i działające w nich osoby wspierały rudnicki zespół w jego codziennych kłopotach.
   W latach 60-tych podczas remontu i przebudowy remizy zespół ćwiczył i wstępował w ,,Pawilonie", który wybudowali sami członkowie "Elegii".

   Największym artystycznym osiągnięciem zespołu było uzyskanie I nagrody na ogólnopolskim przeglądzie amatorskich zespołów w Olsztynie w 1955 roku za wykonanie krakowiaka. Oprócz czasu przeznaczonego na próby wiele niedziel i dni tygodnia członkowie zespołu poświecili na występy zapraszani do wielu miejscowości, uświetniali koncertami różne lokalne obchody i imprezy. W zamian otrzymywali posiłek, słowa uznania, podziwu i podziękowania. Na transport nie narzekali. Jeżeli nie było wygodniejszego pojazdu, jeżdżono ciężarówkami zabierając ze sobą kuferki i walizy ze strojami. Rocznie dawano ponad 20 występów. W niektórych latach bywało ich więcej.

 Zespół Pieśni i Tańca ,,Elegia" przyczynił się swoją działalnością do szybszego rozwoju Rudnika. Dzięki niemu Związek SCh zorganizował w 1954r. w Rudniku Wiejski Dom Kultury. Kierownikiem tej placówki był Stefan Bargieł, syn wspomnianego rzeźbiarza Franciszka Bargła, a instruktorami Stanisław Kaleta i Stanisław Stręk. Wszyscy aktywiści Domu Kultury byli bezpośrednio związani z pracą zespołu. Pracownicy tej placówki za swoją aktywną działalność na rzecz ,,Elegii" otrzymywali stroje regionalne i instrumenty muzyczne dla kapeli. Dawniej kapela posiadała tylko skrzypce, flet, piszczałki i trąbki, później wyposażono ją w niezbędne instrumenty muzyczne: basy, fortepian, akordeony itp.

   Działacze Wiejskiego Domu Kultury założyli bibliotekę przemianowaną później na Gromadzką Bibliotekę Publiczną w Rudniku, czym przyczynili się do rozbudzenia zainteresowań czytelniczych społeczeństwa Redagowano gazetkę ścienną "Rudnickie Echa", w której zamieszczano aktualne wiadomości z życia wsi i okolicy. Informowano o bieżących sprawach i zamierzeniach kulturalnych. Odbyło się kilka przedstawień teatralnych odegranych przez i dwie sztuki o tematyce związanej z życiem współczesnego Rudnika, które napisał Stanisław Kaleta. Niektórzy widzowie w scenicznej treści rozpoznawali epizody z własnego życia, odbicie swoich wad i zalet. Tym samym rozbudzono wśród rudniczan zamiłowanie do teatru, literatury, uczestnictwa w życiu kulturalnym.
   W 1969 roku uczestnicy zespołu wyłonili spośród siebie koło Związku Młodzieży Wiejskiej i oparli dalszą egzystencję tego koła o swój macierzysty zespół. Otwarto również w salach WDK ,,Klub Rolnika", w którym rolę gospodarza podjęła się Zofia Szuba, w przeszłości aktywny członek zespołu. Wiejskiemu Domowi Kultury nadano nazwę Gromadzki Ośrodek Kultury. "Elegia" nadal znalazła się w programie działalności tego ośrodka.

   Lata siedemdziesiąte to okres intensywnej działalności i jeszcze większego rozwoju artystycznego ,,Elegii". Władze lokalne przekazywały dotacje na zakupy pięknych, krakowskich strojów, na zatrudnienie stałych instruktorów muzyki i tańca. Ponadto opiekę merytoryczną, finansową sprawował Wydział Kultury i Sztuki Miasta Krakowa oraz Krakowski Dom Kultury. Dzięki ich opiece i pomocy zespół koncertowa ł w kraju i za granicą. Instruktorzy Stanisław Stręk i Janusz Mroczek dzięki ogromnemu zaangażowaniu i wysokim umiejętnościom artystycznym wpłynęli na poziom i kształt wizerunku ,,Elegii". Zespół ustawicznie
dopracowywał i wzbogacał swój program.

   Zespół prezentował i prezentuje repertuar związany z tradycjami, obrzędami ludowymi i wesele krakowskie. Dzięki temu autorzy programów uzyskali nic tylko bogate źródło inspiracji lub gotowych materiałów 1iterackich, pieśni, obrzędów, zwyczajów, zabaw regionalnych, ale i możliwość skutecznego przemawiania do szerokiej społeczności Rudnika i okolic, wykorzystując jej zainteresowanie regionalizmem. Zespół uzyskał w ten sposób szansę wypracowania własnej, niepowtarzalnej linii artystycznej, repertuarowej i inscenizacyjnej, stał się niezbędnym komponentem jego regionalnej świadomości, co ma znaczny wpływ na stopień jego społecznego zintegrowania. W swoich programach scenicznych propagował wydarzenia i wzorce obyczajowe, polityczne i społeczne lub też bardziej uniwersalne tematy ogólnoludzkie. ,,Elegia" zawsze sięgała i sięga do arsenału rodzimej etnografii muzycznej i tanecznej pieśni i melodii ludowych, starych tańców, kultywuje dawne zwyczaje związane z tradycyjną obrzędowością ludową, a więc to, co najbardziej oryginalne i miejscowe, co tworzy lokalny koloryt tej ziemi.
   Zainteresowanie folklorem spowodowane jest sentymentem do swego regionu, tradycjami, jakie się w nim pielęgnuje oraz siłę ludowości. Region krakowski jest ogromnie bogaty w tradycje ludowe, obrzędy i zwyczaje kultywowane po dzień dzisiejszy. Działalność i osiągnięcia zespołu popularyzowana była w radio, telewizji i prasie. "Elegię" stawiało się jako wzór dla innych zespołów amatorskiego ruchu artystycznego. Folklor prawdziwy, autentyczny coraz bardziej zanika i dlatego jego kultywowanie i podtrzymywanie tradycji ludowych jest niezmiernie ważne.

   Przytoczone dzieje i osiągnięcia zespołu świadczą o właściwie pojętej realizacji programu upowszechniania dorobku kulturalnego regionu krakowskiego. Wartość tego rodzaju dziala1ności artystycznej jest niewątpliwa w kraju, a znaczenie szczególnie uzyskuje w kręgu Polonii, która widzi w zespole nie tylko dorobek artystyczny, ale przede wszystkim kawałek autentycznej, żywej i pulsującej życiem Polski. Popularność swoją zawdzięcza zespół miedzy innymi dzięki bujnemu temperamentowi i ekspresji tańców, kolorystyce strojów, rozwijającej się sztuce ludowej oraz rozmiłowanych w śpiewie i tańcu młodych ludzi, wnoszących w swoje szeregi urok wiecznej młodości. Z umiłowaniem pielęgnuje pieśni i rudnickie melodie. Krzewił i nadal krzewi sztukę oddziałując wychowawczo na swoich członków i 1udność wsi oraz na przychodzącą na występy publiczność w różnych miastach naszego województwa, kraju i za granicą.
   Dziewczęta i chłopcy, także dorośli mieszkańcy Rudnika, ludzie zajmujący się rolnictwem i pracujący poza nim - pieśnią i tańcem umilają życie sobie i innym.

(Bożena Gola - Klamra 1,2 - 2002)


Kalendarium działalności oraz osiągnięć "Elegii"

1942 - Zespół został założony jako chór parafialny przez Stanisława Kaletę (prowadził "Elegię" do 25-lecia)
1945 - Poszerzenie działalności zespołu w kierunku folkloru; pierwsze występy na dożynkachgromadzkich w Rudniku i Sułkowicach
1946 - Udział w I Centralnych Dożynkach w Opolu
1947 - Występy w Zakopanem w konkursie chórów.
1948 - 3-dniowe występy w Częstochowie na wystawie rolniczej oraz udział w Dniach Krakowa, założenie zespołu tanecznego oraz połączenie z chórem
1950 - Wystawienie sztuki teatralnej
1953 - Zdobycie Proporca Przechodniego Ministra Kultury i Sztuki
1955 - I miejsce na Centralnych Eliminacjach Amatorskich Zespołów w Olsztynie
1956 - Udział w Festiwalu Młodzieży i Studentów w Warszawie
1957 - Udział w Centralnych Dożynkach w Poznaniu (w następnych latach uczestniczenie w kolejnych dożynkach w Szczecinie, Lublinie, Krakowie, Olsztynie, Opolu, Bydgoszczy, Białymstoku, Warszawie, Łodzi, Lesznie, Płocku, Piotrkowie Trybunalskim)
1965 - Uczestnictwo w Festiwalu Chórów "O laur 30-lecia PRL"
1966 - Zbiorowa odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego
1969 - Nagroda Woj. Rady Narodowej w Krakowie
1970 - Udział w I Festiwalu Ziem Nizinnych zespołów autentycznego folkloru na II Festiwalu Ziem Nizinnych w Tarnowie
1973 - Występy w Czechosłowacji; I miejsce w Konkursie Kapel i Śpiewaków Ludowych w Tarnowie dla kapeli dziecięcej
1974 - Udział w III Festiwalu Ziem Nizinnych w Tarnowie
1976 -Występy w NRD
1977 - Występy w NRD
1979 - Udział w ogólnopolskim Przeglądzie Dorobku Kulturalnego Wsi w Gorzowie; Puchar Prezesa WZSR i I miejsce w VII Wojewódzkim Turnieju Klubów Rolnika w Krakowie
1980 - I miejsce w Wojewódzkim Przeglądzie Zespołów Tańca Ludowego w Krakowie; I miejsce w Wojewódzkim Turnieju Klubów Rolnika; "Złota Spinka" i I miejsce dla zespołu kolędniczego na Międzywojewódzkim Konkursie Kolędniczym w Bukowinie Tatrzańskiej za wykonanie obrzędu "Doroty"
1982 - I i II miejsce w Przeglądzie Tańca Ludowego w Myślenicach; udział w Jubileuszowym Turnieju Klubów Rolnika -WZSR Proszowice
1983 - I miejsce w Wojewódzkim Turnieju Klubów Rolnika w Niepołomicach
1984 - I miejsce na Przeglądzie Zespołów Dziecięcych w MDK Myślenice; I miejsce na Wojewódzkim Przeglądzie Zespołów Szkolnych w KDK Kraków; I miejsce na Turnieju Klubów Rolnika
1985 - Występy w Jugosławii i Francji
1986 - II miejsce w Międzywojewódzkim Konkursie Kolędniczym w Bukowinie Tatrzańskiej;
1987 - II miejsce w Wojewódzkim Przeglądzie Zespołów Kolędniczych "Herody" w MDK Myślenice; I miejsce w Wojewódzkim Przeglądzie Zespołów Kolędniczych - "Dorota" w MDK Myślenice; I miejsce dla zespołu dziecięcegow Przeglądzie Tańca Ludowego w MDK Myślenice; I miejsce dla zespołu dorosłego w Przeglądzie Tańca Ludowego w MDK Myślenice; występ w NRD; występ okolicznościowy z okazji 100-lecia FN Kuźnia
1989 - II miejsce zespołu dziecięcego w Wojewódzkim Przeglądzie Tańca Ludowego w MDK Myślenice; I miejsce zespołu dorosłych w Wojewódzkim Przeglądzie Tańca Ludowego w MDK Myślenice; I miejsce na Ogólnopolskim Przeglądzie Tańca Tradycyjnego w Rzeszowie; występy w RFN i w Jugosławii
1990 - I miejsce na Międzywojewódzkim Przeglądzie Kolędniczym w Bukowinie Tatrzańskiej; "Pawie Pióro" i I miejsce na X Spotkaniach Artystycznych w Tarnowie w grupie zespołów artystycznie opracowanych; audiencja generalna u Ojca Świętego w Bazylice św. Piotra; występy na Sycylii
1991 - I miejsce zespołu dziecięcego w Wojewódzkim Przeglądzie Tańca Ludowego w Myślenicach; I miejsce zespołu dorosłych w Wojewódzkim Przeglądzie Tańca Ludowego w Myślenicach; "Złota Spinka" i I miejsce w Międzywojewódzkim Przeglądzie Kolędniczym w Bukowinie Tatrzańskiej; III miejsce kapeli w Wojewódzkim Przeglądzie Kapel i Śpiewaków Ludowych w Niepołomicach

(Klamra 1,2 - 2002)


Wykaz członków ZPiT "Elegia" w latach 1942-1992
 

Ambroży Małgorzata
Badziński Włodzimierz
Badziński Zbigniew
Bargieł Bogdan
Bargieł Jan
Bargieł Kazimierz
Bargieł Krystyna
Bargieł Stanisława
Bargieł Stefan
Bargieł Wiktoria
Bargieł Zdzisław
Bartkiewicz Bożena
Białota Kazimierz
Biela Czesława
Biela Danuta
Biela Danuta
Biela Jan
Biela Stanisława
Biela Władysława
Bielaż Małgorzata
Bijan Bogusława
Blak Agnieszka
Blak Andrzej
Blak Barbara
Blak Bogdan
Blak Daniel
Blak Dorota
Blak Elżbieta
Blak Ewelina
Blak Jan
Blak Jan
Blak Jan
Blak Katarzyna
Blak Kazimiera
Blak Kazimierz
Blak Kazimierz
Blak Krystyna
Blak Maria
Blak Maria
Blak Ryszard
Blak Salomea
Blak Stanisław
Blak Stanisław
Blak Tadeusz
Blak Tomasz
Blak Włodzimierz
Blak Wojciech
Blak Zofia
Bochenek Elżbieta
Bochenek Tadeusz
Budzowska Anna
Bylica Aniela
Bylica Antonina
Bylica Barbara
Bylica Beata
Bylica Bogusława
Bylica Danuta
Bylica Danuta
Bylica Halina
Bylica Janina
Bylica Janusz
Bylica Joanna
Bylica Kazimiera
Bylica Krystyna
Bylica Krystyna
Bylica Małgorzata
Bylica Marian
Bylica Tomasz
Bylica Wiktoria
Cebula Wiesław
Chmielik Aneta
Chmielik Dorota
Chmielik Edyta
Ciaputa Zuzanna
Ciężkowski Krzysztof
Cyrek Bogumił
Dragosz Emilia
Dragosz Jan
Duda Alina
Duda Halina
Duda Jan
Duda Janusz
Duda Jerzy
Duda Józefa
Duda Julian
Duda Kazimiera
Duda Lucyna
Duda Maria
Duda Stanisław
Duda Tadeusz
Dymek Andrzej
Dymek Danuta
Dymek Józef
Dynur Tomasz
Dzidek Danuta
Dzidek Stanisława
Dzidek Władysława
Fijoł Danuta
Flaga Bernadeta
Flaga Dominika
Flaga Ewa
Flaga Jan
Flaga Józef
Flaga Józefa
Flaga Krystyna
Flaga Małgorzata
Flaga Marta
Flaga Władysław
Flejtuch Cecylia
Fliśnik Maria
Fliśnik Tadeusz
Gancarczyk Amalia
Gancarczyk Zofia
Garbień Dawid
Garbień Ryszard
Garbień Wiktoria
Garbień Zbigniew
Giela Józefa
Giela Kazimiera
Gniadek Maria
Gniadek Stanisław
Gola Bożena
Golonka Zofia
Góralik Jacek
Góralik Jarosław
Góralik Małgorzata
Góralik Marek
Górecki Sebastian
Grabowska Julia
Grabowska Monika
Grabowska Stefania
Grabowski Adam
Grzeszkowicz Agata
Gunia Aleksander
Jakubek Stanisława
Jarząbek Anna
Jarząbek Barbara
Jasek Iwona
Jędrzejowska Zofia
Jończyk Marian
Judasz Adam
Judasz Alicja
Judasz Anna
Judasz Elżbieta
Judasz Franciszek
Judasz Kazimierz
Judasz Stanisław
Judasz Stanisława
Judasz Stanisława
Kaim Marek
Kaleta Beata
Kaleta Czesław
Kaleta Ferdynand
Kaleta Jan
Kaleta Kazimierz
Kaleta Kazimierz
Kaleta Stanisław
Kaleta Teofila
Kiebzak Julia
Kiebzak Zbigniew
Klimas Agnieszka
Klimas Izabela
Kowalik Paweł
Kozak Anna
Kozak Jerzy
Kozak Maria
Kozieł Adam Tadeusz
Kozieł Jolanta
Kozieł Kornelia
Kozieł Roman
Kozieł Stanisław
Kozieł Stefania
Kozioł Krystyna
Kozioł Maria
Koziołek Stanisław
Koziołek Tadeusz
Koziołek Wiesław
Koziołek Zofia
Koziołek Zofia
Kozłowska Stanisława
Koźlak Aniela
Koźlak Aniela
Koźlak Jan
Koźlak Maria
Król Jan
Król Anna
Król Dorota
Król Elżbieta
Król Kazimierz
Król Kazimierz
Król Kazimierz
Król Maria
Król Wanda
Krzywoń Antonina
Krzywoń Elżbieta
Krzywoń Genowefa
Krzywoń Krystyna
Krzywoń Piotr
Krzywoń Tadeusz
Krzywoń Tadeusz
Kukuła Agata
Kukuła Elżbieta
Kukuła Mariola
Kukuła Zofia
Kukuła Zofia
Kurowska Maria
Kurowski Jan
Kurowski Julian
Kurowski Zbigniew
Latoń Krystyna
Leśniak Anna
Leśniak Janusz
Leśniak Janusz
Łapa Halina
Łapa Jarosław
Łapa Monika
Łapa Robert
Łapa Stanisław
Łaski Krystyna
Łata Mariusz
Łata Mirosław
Łata Tomasz
Łopata Eugeniusz
Łopata Marek
Magiera Stanisław
Malina Jan Leszek
Malina Janina
Malina Krzysztof
Malina Ryszard
Marek Kazimierz
Marek Władysław
Maślerz Elżbieta
Maślerz Janusz
Matulski Marian
Mielecka Elżbieta
Mielecka Kazimiera
Mielecka Krystyna
Mielecki Jan
Mistarz Alicja
Mistarz Bogusław
Mistarz Julian
Mistarz Monika
Mistarz Renata
Moskal Ewa
Moskal Grażyna
Moskal Irena
Moskal Józef
Mroczek Janusz
Mroczek Zygmunt
Myrt Zbigniew
Nędza Augustyn
Nędza Barbara
Nędza Stanisława
Nędza Tadeusz
Nędza Tadeusz
Nędza Tadeusz
Nędza Wioletta
Nędza Zofia
Nędza Zofia
Oliwa Jolanta
Oliwa Małgorzata
Orawin Diana
Ostafin Irena
Pająk Józef
Pająk Tadeusz
Papiernik Wanda
Piątek Andrzej
Piątek Bogdan
Piątek Czesław
Piątek Ewa
Piechota Beata
Piechota Jan
Piechota Józef
Piechota Józefa
Piechota Katarzyna
Piechota Krystyna
Piechota Maria
Piechota Stanisław
Piechota Teresa
Piechota Wiesław
Piechota Zofia
Piegza Dorota
Piegza Franciszek
Piegza Piotr
Piegza Renata
Piegza Stanisław
Piegza Stanisław
Piegza Stefania
Pochopień Barbara
Podoba Maria
Polewka Mirosław
Polewka Renata
Postawa Krystyna
Postawa Krzysztof
Postawa Stanisław
Postawa Zofia
Powroźnik Bogdan
Powroźnik Janina
Powroźnik Józef
Powroźnik Kazimiera
Profic Zofia
Profic Zofia
Przała Andrzej
Przała Anna
Przała Eugeniusz
Przała Felicja
Przała Honorata
Przała Jadwiga
Przała Katarzyna
Przała Marek
Przała Marian
Przała Stanisław
Przała Stanisława
Ptak Józef
Ptak Józef
Ptak Zofia
Radoń Antoni
Różycki Bogdan
Rusek Czesław
Rusek Halina
Rusek Jolanta
Rusek Tomasz
Sikora Aleksandra
Skrzypek Zofia
Słonina Katarzyna
Solecka Małgorzata
Sołtys Dariusz
Sołtys Jarosław
Sowa Józef
Sowa Maria
Sowa Zbigniew
Starzec Aniela
Starzec Czesława
Starzec Edyta
Starzec Eugeniusz
Starzec Jan
Starzec Jan
Starzec Jan
Starzec Jarosław
Starzec Julian
Starzec Maria
Starzec Stanisław
Starzec Sylwia
Starzec Zofia
Starzec Zofia
Stokłosa Mariusz
Stręk Aneta
Stręk Bogdan
Stręk Irena
Stręk Robert
Stręk Stanisław
Stręk Stefan
Stręk Tadeusz
Surmiak Dariusz
Szatan Danuta
Szatan Urszula
Szatan Wojciech
Szczepaniak Anna
Szczepaniak Jadwiga
Szczepaniak Jerzy
Szczepaniak Kazimierz
Szczepaniak Maria
Szczepaniak Stanisław
Szczepaniak Zofia
Szczurek Agnieszka
Szczurek Agnieszka
Szczurek Alina
Szczurek Danuta
Szczurek Danuta
Szczurek Irena
Szczurek Jan
Szczurek Janusz
Szczurek Krystyna
Szczurek Krzysztof
Szczurek Marek
Szczurek Marian
Szczurek Monika
Szczurek Piotr
Szczurek Tadeusz
Szczurek Wanda
Szczurek Zofia
Szczurek Zofia
Szlachetka Adam
Szlachetka Agnieszka
Szlachetka Barbara
Szlachetka Jadwiga
Szlachetka Jan
Szlachetka Janina
Szlachetka Jolanta
Szlachetka Józefa
Szlachetka Wiesław
Szuba Alicja
Szuba Alina
Szuba Aniela
Szuba Anna
Szuba Anna
Szuba Bronisław
Szuba Edward
Szuba Genowefa
Szuba Grażyna
Szuba Halina
Szuba Halina
Szuba Jan
Szuba Józef
Szuba Krystyna
Szuba Monika
Szuba Stefania
Szuba Tadeusz
Szuba Wioletta
Szuba Wioletta
Szuba Zbigniew
Szuba Zofia
Szwab Aniela
Szwab Genowefa
Szwab Stefania
Szwajnos Lucyna
Szwajos Joanna
Szybowska Maria
Szybowski Tadeusz
Szybowski Tadeusz
Śliwa Jolanta
Ślusarz Adam
Ślusarz Janina
Ślusarz Józef
Ślusarz Józef ·
Światłoń Halina
Światłoń Irena
Światłoń Jan
Światłoń Janina
Światłoń Janina
Światłoń Józef
Światłoń Maria
Światłoń Stanisław
Światłoń Wanda
Światłoń Wanda
Święch Leokadia
Trzepizur Wanda
Twardosz Waldemar
Wiśnicz Teresa
Włodarczyk Robert
Wontor Agnieszka
Woźniak Krystyna
Woźnica Adam
Woźnica Agnieszka
Wrona Danuta
Zajda Edward
Zborowska Małgorzata
Zborowski Krzysztof
Zielińska Joanna
Ziemianin Kornelia
Ziemianin Stefania
Żak Andrzej

"Elegia" 1992-2002

   W okresie ostatnich dziesięciu lat - od jubileuszu pięćdziesięciolecia aż do dzisiaj - Zespół "Elegia" działa i pracuje w budynku
Domu Strażaka w Rudniku. Nowa rzeczywistość społeczno-gospodarcza wiele jednak zmieniła w działalności zespołu. Podstawowy cel jednak się nie zmienił: nadal uczymy dzieci i młodzież regionalizmu, poszanowania i kultywowania tradycji oraz wraz z dorosłymi pielęgnujemy dokonania poprzedników: Stanisława Kalety oraz Stanisława Stręka. W ciągu tych dziesięciu lat nadal uczestniczymy w wielu folklorystycznych imprezach, przeglądach, festiwalach, ale też sami je organizujemy i współorganizujemy. 

   Wśród występów grupy dorosłych jednym z ważniejszych w tym czasie był występ i wyróżnienie na XIII Międzynarodowych Spotkaniach Folklorystycznych "O Pawie Pióro i Gliniany Dzban" w Tarnowie w 1996 roku. W tym samym roku grupa uczestniczyła w Świnoujskim Pikniku Ludowym. Od tego roku co dwa lata wyjeżdża zespół do Świnoujścia. Oprócz prezentacji folkloru wyjazdy te są okazją do integracji dzieci i młodzieży, a także zobaczenia i zwiedzenia różnych atrakcji. Dla większości uczestników są czasem jedyną okazją pobytu nad morzem - ze względu na bardzo niski koszt. W Świnoujściu byliśmy już trzykrotnie: w roku 1996, 1998 oraz 2000. Za każdym razem organizatorzy zmieniają formułę imprezy, aby była ona ciekawsza dla uczestników oraz widzów. W czasie ostatniego pobytu uczestniczyliśmy np. w Międzynarodowych Dziecięcych Warsztatach Folklorystycznych, na których poznawały dzieci różne formy tańca folklorystycznego i zabaw tanecznych z innych krajów. 

   Od kilku lat trzonem zespołu (oprócz kapeli) są grupy dziecięca i młodzieżowa. Pierwsze znaczące dla obecnej młodzieży osiągnięcie, to udział w Ogólnopolskim Przeglądzie Dziecięcych Zespołów Folklorystycznych w Łowiczu w 1996 roku. Grupa dziecięca zdobyła tam I wyróżnienie Ministra Kultury i Sztuki. W następnym roku zaś uczestniczyliśmy w Ogólnopolskim Festiwalu Tanecznym Nowym Dworze Gdańskim. Naszym największym doświadczeniem artystycznym i organizacyjnym był udział w festiwalu "Święto dzieci gór" na przełomie lipca i sierpnia 1999r. w Nowym Sączu. Była to już ósma edycja tego festiwalu, któremu patronują m.in. Ministerstwo Kultury i Sztuki, Ministerstwo Edukacji Narodowej, Urząd Marszałkowski
w Krakowie, Urząd Miasta i Starostwo Powiatowe w Nowym Sączu oraz samorządy miast, w których koncertują zespoły festiwalowe. W festiwalu brało udział sześć zespołów polskich i sześć zagranicznych (z Ukrainy, Szkocji, Mołdawii, Cypru, Słowacji, Chile).

   Naszym zespołem partnerskim był Zespół "Lozioara" z Kiszyniowa, stolicy Mołdawii. Razem występowaliśmy czterokrotnie w Nowym Sączu oraz Gorlicach i Rabce. 29 lipca wraz z zespołem z Mołdawii gościliśmy w Sułkowicach, gdzie zorganizowano wspólne gry i zabawy, krótki koncert "Lozioary", oraz przygotowane przy współudziale rodziców spotkanie w Rudniku. W koncercie finałowym kończącym festiwal wszystkie zespoły tańczyły naszego krakowiaka, którego ich wcześniej uczyliśmy. Na festiwalu tym byliśmy pierwszym w jego historii zespołem z regionu krakowskiego. 
   Zawsze także chętnie uczestniczymy w lokalnych świętach i imprezach okolicznościowych. Rokrocznie występujemy na Gminnym Pikniku Folklorystycznym oraz w miarę potrzebw Domu Kultura w Sułkowicach, DPS w Harbutowicach, na Dniach Myślenic, wojewódzkich przeglądach tanecznych. Staramy się być ważnym elementem promocji gminy, biorąc udział w różnego rodzaju pokazach np. na Krakowskim Rynku (uroczystości milenijne, Cepeliada). 
   W lutym 1997 roku zorganizowaliśmy skromny jubileusz 55-lecia zespołu, zapraszając m.in. ówczesne władze wojewódzkie. Dzięki temu otrzymaliśmy sześć damskich kompletów strojów zalipiańskich. Są one bardzo znaczącym uzupełnieniem dla naszego magazynu kostiumów. 

   W działalności bieżącej zespołu ważne miejsce zajmują obrzędy. Grupa kolędnicza "Z Dorotą" rokrocznie bierze udział w powiatowych, wojewódzkich i ogólnopolskich przeglądach. Co dwa lata jesteśmy przedstawicielami województwa na Góralskim Karnawale w Bukowinie Tatrzańskiej. Do kolekcji "Złotych Spinek" dorzuciliśmy trzy oraz jedną srebrną. Obrzęd "Z Dorotą" jako przedstawienie unikalne w skali kraju jest też prezentowany w trakcie innych, niekoniecznie zimowych okazji. Obrzędy Świąt Wielkanocnych prezentowane są przez "Zocki" i grupę "Z Judaszem". 
   W roku 1996 zorganizowaliśmy jasełka. Było to przedstawienie, w przygotowaniu którego udział wzięło wiele osób dotychczas tylko pośrednio związanych z zespołem. W efekcie na scenie przystrojonej w muzealne malowidła znajdowały się trzy pokolenia mieszkańców Rudnika: dziadkowie, rodzice i dzieci. 

   Dzięki ofiarności i pomocy rodziców mogą się odbywać nasze wyjazdy, występy i uroczystości. Kilkoro z nich, m.in. Ewa Szuba, Zofia Skorut, Maria Wolska, Małgorzata i Adam Woźnica, wcześniej Zofia Bylica, Kazimiera Cięciel, Danuta i Tadeusz Stręk, Barbara i Leszek Szatan szczególnie mocno zaangażowanych jest lub było w pomoc w przygotowaniu strojów, opiekę na wyjazdach i różne inne działania. Wszystkich im - również tym nie wymienionym - bardzo serdecznie dziękujemy. 

   Na zakończenie chcemy wymienić wszystkich młodszych i starszych artystów, którzy z nami współpracowali, współpracują i (mamy nadzieję) będą współpracować jeszcze przez długie lata: Andrzej Blak, Bogusław Blak, Tomasz Kawecki, Paweł Kowalik, Sławomir Przała, Jacek Profic, Daniel Blak, Mirosław Polewka, Tomasz Rusek, Wojciech Szatan, Tadeusz Stręk, Wiesław Piechota, Józef Szuba, Kazimierz Szczepaniak, Robert Stręk, Katarzyna Blak, Beata Bylica, Joanna Cięciel, Iwona Flejtuch, Iwona Jasek, Anna Kiebzak, Iwona Łapa, Anna Bylica, Kazimiera Powroźnik, Sylwia Starzec, Danuta Stręk, Małgorzata Piechota, Elżbieta Maślerz, Anna Król, Elżbieta Kukuła, Jadwiga Szlachetka, Aneta Chmielik, Aneta Stręk, Diana Orawin, Monika Szczurek; 
   Karolina Babicka, Justyna Bylica, Kamila Bylica, Katarzyna Kuchta, Emilia Miszewska, Sylwia Miszewska, Judyta Sowa, Katarzyna Stręk, Ewelina Węgrzyn, Magdalena Wolska, Joanna Woźnica, Łucja Garbień, Justyna Szczurek, Joanna Jaśkowska, Joanna Szatan, Ewelina Liszka, Dorota Wrona, Dorota Szczepaniak, Ewa Skorut, Jakub Cięciel, Maciej Cięciel, Dariusz Góralik, Rafał Skupień, Andrzej Judasz, Rafał Judasz, Mirosław Judasz, Mariusz Kwinta, Krzysztof Jończyk, Waldemar Szatan, Paweł Stręk, Mateusz Wolski, Paweł Szuba, Piotr Badziński, Andrzej Latoń, Włodzimierz Profic, Karol Profic, Michał Polewka, Bogdan Maślanka, Jarosław Kawecki, Grzegorz Skorut, Karolina Szuba, Beata Szuba, Agnieszka Szuba, Bartłomiej Szuba, Janusz Flaga, Agnieszka Flaga, Kamila Bylica, Mariola Gatlik, Ewa Myrt, Beata Profic, Agnieszka Starzec, Paulina Batko, Katarzyna Włoch, Iwona Wróbel, Tomasz Wróbel, Ilona Chmielik, Anna Falc, Paulina Czajka, Przemysław Kiebzak, Magdalena Koziołek, Justyna Kurowska. 
   Nasza kapela: Stanisław Judasz, Adam Woźnica, Adam Judasz, Franciszek Judasz, Sławomir Przała, Piotr Liszkiewicz; w 1992 roku z kapeli odeszli Jan Duda, Stanisław Duda, Tadeusz Szybowski oraz Maria Moskal. Kilka razy w kapeli grał Marian Motal.

   Wszystkim wymienionym osobom, oraz tym, których nie wymieniliśmy, a którzy również z nami współpracowali, bardzo serdecznie dziękujemy i liczymy na dalszą wieloletnią współpracę dla dobra polskiej kultury, obrzędowości, tradycji oraz promocji naszej Małej Ojczyzny.

   Dziękujemy również dyrektorom Ośrodka Kultury w Sułkowicach, z którymi współpracowaliśmy, a byli to: Jan Socha, Janusz Sroka oraz Krzysztof Trojan oraz ich współpracownikom. 

(Instruktorzy zespołu: Stanisław Judasz, Waldemar Wolski: Klamra 1,2 - 2002)